پیامـــــی از غدیـــــر!

آیا پیام غدیر،این بود که باید علی را دوست بدارید؟!!

علمای اهل سنت می گویند:منظورپیامبراز«من کنت مولاه فهذا علی مولاه» این بودکه علی رادوست بدارید،زیراکه ولایت،به معنای محبت و دوستی هم آمده است.اما آیاعقل سلیم می پذیرد که خاتم الانبیاء یعنی عقل کل،برای این که به مردم بگویدعلی را دوست بدارید،مردم را آن همه به زحمت بیاندازد؟!در سخت ترین موقعیت ها،مردمی که خسته ومانده شده بودند،عرفات دیده بودند،مشعر دیده بودند،رنج های منی را پشت سرگذاشته بودند،سعی صفا ومروه کرده بودند،تمام مناسک حج را انجام داده بودند،دربازگشت مسیرزیادی را طی کرده بودند حتی کسانی که جلو افتاده بودند برگشتند،روزهای زیادی ازخانه وکاشانه خودشان دور بودند،هوای بسیار گرم وسوزان،درنهایت خستگی وکوفتگی یک مرتبه پیغمبر دستور بدهد توقف کنید ومردم را درچنین موقعیت بحرانی سه روز درآن گرمای طاقت فرسا معطل کند فقط برای این بود که به مردم بگوید علی را باید دوست بدارید؟!!!

مضافاً براینکه پیغمبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله مسئله دوستی علی (ع) را درطول این 23 سال دائم به مردم گوشزد می کرد و مردم به این سفارش پیغمبرعادت کرده بودند دیگر نیازی نبود که مردم را اینقدردررنج و تعب بیاندازد.

ازآن گذشته آیا دوستی بیعت می خواهد؟ آیا دوستی تبریک میخواهد؟چرا برخی آمدندوگفتند:«بخٍ بخٍ لک یا علی،اصبحت مولای و مولی کل مؤمن» مبارک باد،مبارک باد بر تو ای علی!امروز تو مولای ما و مولای هرمؤمنی گردیدی.پس معلوم می شودمطلب خیلی فراترازاین حرف هاست،آنچه را که پیغمبراکرم (ص) درروزغدیرازطرف خدامأمورشد به مردم ابلاغ کند مولویت علی (ع)و آن ولایت کلیه الهیّه بود،مرادپیغمبراز«مولا» درعبارت «من کنت مولاه فهذا علی مولاه»آن مقام ولی الهی واولی بأنفسی علی(ع) بود،لذا پیغمبر اکرم(ص) همین مقام راابتدادرموردخودش ازمردم اعتراف گرفت،فرمود:«ألست اولی بکم من انفسکم»،آیامن ازخودشما به شما نزدیک ترنیستم،آیامن ازخود شما به شما اولویت ندارم،معنایش این است که اگر من بخواهم مثلاًلقمة غذایی به دهان بگذارم اما پیغمبراکرم نخواهد،این عمل انجام نخواهد گرفت،زیراخواسته پیغمبرمقدم است بر خواسته من،اراده پیغمبرمسلط است براراده من،اگرمن بخواهم چیزی رااراده کنم پیغمبرنخواهد،نمی توانم اراده کنم،اراده من مقهوراراده پیغمبراست.نه تنها انسان بلکه تمامی موجودات این عالم تحت تسلط و قدرت کامله ولایت تکوینی رسول الله (ص) هستند،هربرگ درختی که دراین عالم برزمین بیافتد یا نیافتد باذن رسول خداست،«بهم تحرکت المتحرکات و سکنت السواکن».

این چنین ولایتی را پیغمبر اکرم (ص) در مورد خودش از مردم اقرار گرفت، آن هم سه مرتبه،فرمود:«ألست اولی بکم من انفسکم»،آیا من چنین ولایتی بر شما ندارم؟ قالوا:بلی،همه گفتند:بله یا رسول الله شما اولی به نفس ما هستید.بعد از آنکه پیغمبردرمورد خودش چنین اقراری را ازمردم گرفت،آن گاه درحالی که علی را روی دست گرفته بود فرمود،«من کنت مولاه فهذا علی مولاه».یعنی همین ولایتی را که برای من قبول دارید باید همین راهم برای علی قبول داشته باشید.هر کس مرااولی به نفس خودش میداند،هرکس مرابه این مقام(مقام ولایت کلیه الهیه)قبول داردبایدعلی راهم به همین مقام قبول داشته باشد.بنابراین،روش پیغمبردرروز غدیردرمورد تعیین جانشین به گونه ای بود که هیچ شک و شبهه ای برای کسی باقی نگذاشت.

اولاً:معنای مولی را خود پیغمبربیان فرمود که مراد من از مولی چیست.آنجا که فرمود الستُ اولی بکم من انفسکم!یعنی: آیا من اولی به نفس شما نیستم ؟

ثانیاً:نام علی (ع) را برد فرمود:من کنت مولاه فهذاعلیٌّ مولاه یعنی هر کس من اولی به نفس او هستم این علی هم اولی به نفس اوست.

ثالثاً:با لفظ هذا مطلب را تاکید کرد،فرمود،هذا علی مولاه،یعنی این علی،همین علی که روی دست من است و همه دارید او را می بینید مولای شماست.

 

/ 0 نظر / 12 بازدید